Badania telemetryczne orlików rozpoczęły się w Polsce w 1992 roku. Wówczas w ramach niemiecko-polskiego zespołu badawczego pod kierownictwem prof. Bernda Meyburga  w pierwsze nadajniki satelitarne wyposażono orliki grubodziobe nad Biebrzą. Z pomocą Grzegorza Maciorowskiego, Tadeusza Mizery i kilku innych członków KOO do 2006 roku założono nad Biebrzą w sumie 15 nadajników na orliki,  w tym konwencjonalne nadajniki satelitarne oraz nadajniki satelitarne GPS. Opublikowano przede wszystkim informacje o trasach migracji i miejscach zimowania orlików grubodziobych. Dane z sezonu lęgowego zbierane za pomocą nadajników innych niż klasy GPS były niestety zbyt niskiej precyzji, aby je wykorzystać od badań ekologii przestrzennej gatunku.

Po kilkuletniej przerwie Komitet Ochrony Orłów wznowił badania telemetryczne na orlikach, tym razem samodzielnie. W ramach projektu ochrony orlika grubodziobego LIFE+ AQC Plan w 2011 roku założono kolejne nadajniki satelitarne GPS na dorosłe orliki grubodziobe (4 ptaki  dorosłe oraz 4 duże pisklęta). Przetestowano też na dorosłym samcu orlika krzykliwego  logger GPS GSM produkcji polskiej firmy Ecotone. Koszt tego urządzenia jest trzykrotnie mniejszy niż nadajników satelitarnych, a obsługa danych dużo łatwiejsza i również kilkakrotnie tańsza. Ponadto urządzenia te okazały się dużo wydajniejsze energetycznie , co pozwoliło na zebranie znacznie większej ilości danych. Zasięg sieci GSM pozwalał na sprawną transmisję nawet ze środkowej i południowej Afryki. Urządzenie sprawdziło się świetnie i już w kolejnym sezonie zostało wykorzystane w kilku orlikowych programach badawczych.

W 2012 roku, w ramach projektu AQC Plan, Grzegorz Maciorowski wraz z ekipą projektu założył 5 kolejnych loggerów GPS GSM oraz 6 nadajników satelitarnych. Dwa kolejne samce orlika grubodziobego otrzymały loggery GPS GSM, dorosły samiec orlika krzykliwego otrzymał nadajnik satelitarny, a 8 piskląt orlików grubodziobych (w tym hybrydy) loggery, bądź nadajniki satelitarne.

W tym sezonie również na Lubelszczyźnie, ornitolodzy zrzeszeni w KOO i LTO założyli 7 loggerów GPS GSM:  2 na dorosłe orliki krzykliwe (samiec i samica) oraz 5 na duże pisklęta. Co ciekawe samiec, który otrzymał logger był w 4 kalendarzowym roku życia i był to najprawdopodobniej jego pierwszy lęg.

Kolejne urządzenia typu logger GPS zostały założone orlikom krzykliwym w Beskidzie Niskim w ramach projektu „Ochrona ostoi karpackiej fauny puszczańskiej – korytarze migracyjne”, realizowanego dzięki pomocy Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy przez Parki Narodowe: Magurski i Bieszczadzki oraz RDLP Krosno i Stowarzyszenie na Rzecz Promocji i Rozwoju Podkarpacia „Pro Carpathia”.  Celem projektu jest ochrona ostoi fauny puszczańskiej poprzez wskazanie istniejących i potencjalnych korytarzy ekologicznych, gwarantujących zachowanie spójności środowiska dla populacji zwierząt. Zadanie to będzie realizowane w oparciu o badania nad przemieszczaniem się dużych drapieżników (wilk, niedźwiedź, ryś),   ssaków roślinożernych (żubr, jeleń szlachetny, sarna) oraz wykorzystania przestrzeni przez orliki krzykliwe w południowej części województwa podkarpackiego. Zebrane dane posłużą wypracowaniu wytycznych i dobrych praktyk do zastosowania w procesie planowania i uzgadniania inwestycji w regionie Podkarpacia. W czasie trwania projektu planowane jest założenia 12 loggerów na orliki. Do tej pory udało się założyć 3 loggery na pisklęta orlików.

Informacje przekazali: Grzegorz Maciorowski, Janusz Wójciak, Damian Nowak

Wędrówki orlików grubodziobych można śledzić na www.orlikgrubodzioby.org.pl