Bielik należy do ptaków trwale wiążących się w pary. W pewnym sensie jest to więź „do grobowej deski”, ponieważ jedynie w przypadku śmierci jednego z ptaków dochodzi do wymiany partnera. Utrzymaniu takiego związku służy wiele rytuałów, które bieliki doskonalą wraz z osiąganiem dojrzałości. Najważniejszym zachowaniem, którym samce próbują wzbudzić zainteresowanie samic są toki.

Odbywają się z reguły na dużych wysokościach, gdzie nie w pełni jeszcze skojarzona para wznosi się, żeby dokonać jak najlepszej autoprezentacji. Wiodącą rolę odgrywają w tym rytuale samce, które wykonując pozorowane ataki prezentują swoje umiejętności, siłę i zwinność. Im bardziej karkołomne akrobacje, tym lepsze świadectwo posiadanych umiejętności. Ale samica musi również pokazać do czego jest zdolna, dlatego powinna reagować na

pozorowane ataki samca - pozorowaną obroną, a w kulminacyjnym momencie zdecydować się na niebezpieczny korkociąg, w jaki wpada para bielików szczepionych szponami. Nierzadko ptaki opadają wówczas bezwładnie nawet kilkaset metrów. Test sprawnościowy nie jest tylko rytuałem przedmałżeńskim. Takie zachowanie poprzedza każdy sezon lęgowy i niewątpliwie odgrywa niezwykle ważną rolę w podtrzymaniu silnych więzi partnerskich.

Niemniej istotną, szczególnie w przypadku samców jest umiejętność zdobywania pokarmu. Porzekadło „przez żołądek do serca” uzyskuje u ptaków szponiastych szczególny wymiar. Samica często żebrze o pokarm niczym pisklę, a samiec musi umieć sprostać jej oczekiwaniom (nawet, jeśli wcale nie jest głodna). Karmienie często ma znaczenie rytualne, a podawanie rozdrobnionego pokarmu do złudzenia przypomina karmienie młodych. Ociąganie się partnera może oznaczać, że nie jest on w pełni gotowy przystąpić do lęgu.

Również pozyskiwanie materiału na gniazdo wzmacnia partnerską więź. Przypuszczalnie z tego względu zdarza się, że gniazda odnawiane są jesienią, na wiele miesięcy przed złożeniem jaj. Po utracie lęgu jest to niemalże regułą, stąd takie zachowania określane są mianem frustracyjnych (chociaż poprawniej byłoby nazwać je anty-frustracyjnymi).

Istnieje ponadto szereg bardziej subtelnych zachowań wzmacniających partnerskie więzy, które możemy oglądać dzięki kamerom zainstalowanym przy bieliczych gniazdach. Partnerzy przeczesują i czyszczą sobie nawzajem pióra na głowie i szyi, bojowym krzykiem reagują na pojawianie się w polu widzenia innych bielików.

Kooperacja podczas moszczenia gniazda - 27.02.2013

Bieliczy "pocałunek" w Dobrocinie - 12.03.2013.