Sierpień, to okres usamodzielniania się młodych orlików krzykliwych. Za 2- 3 tygodnie będą musiały niezależnie od rodziców podjąć wędrówkę na odległe południowoafrykańskie zimowiska. Mimo, że rodzina orlików krzykliwych znika z terenów lęgowych w tym samym momencie badania telemetryczne obaliły domniemania, że młode ptaki poznają trasy wędrówek towarzysząc rodzicom. Każdy członek rodziny przemieszcza się zazwyczaj inną trasą.

Póki co, warmińskie młode orliki krzykliwe dopiero trenują skrzydła przemieszczając się w obrębie lasu gniazdowego. Na otwartą przestrzeń boją się zapuszczać, co oznacza, że nauka polowania jeszcze przed nimi. Są niezwykle hałaśliwe, właściwie bez przerwy domagając się karmienia. W godzinach rannych w efekcie wysokiego zagęszczenia lęgowej populacji Warmia rozbrzmiewa kwileniem młodych orlików krzykliwych. Nie są tak płochliwe jak dorosłe ptaki, dzięki czemu można je podziwiać nawet z niewielkiej odległości.

Młody orlik krzykliwy żebrzący o pokarm.

Nawoływanie zostało nagrodzone obfitym posiłkiem – na kolację gryzoń.