Orlik krzykliwy jest gatunkiem raczej pokojowo usposobionym jak na ptaka szponiastego. Wobec innych osobników własnego gatunku, które pojawiają się w jego rewirze lęgowym stosuje raczej strategię demonstracji sprawności i siły wykonując widowiskowe popisy powietrzne. Na terenie Warmii w 2014 roku odnotowano niezwykły przypadek gniazdowania 2 par orlików w odległości zaledwie 302 metrów od siebie.

Znamiennym jest fakt, że odpowiednich żerowisk i siedlisk lęgowych tutaj nie brakuje, coś jednak sprowokowało ptaki do osiedlenia się iście po sąsiedzku. Niewykluczone, że w okresie bezlistnym (wiosną) wysiadujące samice mogą nawet się widzieć! Najmniejsza odległość pomiędzy gniazdami 2 różnych par podawana w literaturze może wynosić 600 – 700 m. Co ciekawe po kontroli wiosennej ustalono, że gniazduje tutaj 1 para z gniazdem na świerku ze złamanym wierzchołkiem. Drugie gniazdo – na olszy zostało oznaczone jako zajęte przez myszołowa (rutyna i siła sugestii zrobiły swoje). W drugiej kontroli czekała nas niespodzianka – na obydwu gniazdach przesiadywały wyrośnięte młode orliki krzykliwe. Ciekawe jak po wylocie z gniazd odróżniają swoje potomstwo dorosłe ptaki, a może wszystkie kolektywnie dokarmiają tego, który głośniej domaga się pokarmu.