Populacja orlika krzykliwego w Niemczech ciągle spada i obecnie liczy już mniej niż 100 par, skoncentrowanych w dwóch enklawach we wschodnich Niemczech- w Brandenburgii oraz Meklemburgii - Pomorzu Przednim. W celu ochrony tego gatunku od 2004 roku realizowany jest projekt zwiększający przeżywalność drugiego pisklęcia w lęgu.  

  Młodsze pisklę (Abel) jest wybierane z gniazda i hodowane do osiągnięcia lotności, a następnie wypuszczane na wolność. W latach 2004-2008 26 młodych orlików było hodowanych do okresu opierzania się, a następnie podrzucane do gniazd, gdzie znajdowało się pisklę w podobnym wieku. Zjawisko kainizmu występuje u orlików, w okresie w którym pisklęta znajdują się jeszcze w upierzeniu puchowym. Po przepierzeniu się piskląt do szaty młodocianej agresja wygasa. Wsiedlony młody orlik jest jednak konkurentem pokarmowym i może oddziaływać negatywnie na szanse przeżycia pierwszego (do tej pory problem ten nie był jeszcze przedmiotem badań). Jaka jest przeżywalność adoptowanych piskląt dokładnie nie wiadomo, ale już w drugim roku eksperymentu udało się stwierdzić powrót rocznego ptaka (2gi kalendarzowy rok życia) do Brandenburgii, gdzie odczytano kolorową obrączkę na skoku. W 2007 roku dzięki nowym środkom finansowym zwiększono sztuczny wychów o młode pozyskane z Łotwy. Ptaki były hodowane i wypuszczane w Brandenburgii. W 2011 roku drugoroczny (3ci kalendarzowy rok życia) ptak z tego programu został sfotografowany w stacji dokarmiania orlików w pobliżu miejsca wypuszczenia. Oznacza to, iż prawdopodobnie orliki do miejsc urodzenia (w tym wypadku wychowania) wracają „na pamięć”, co stwarza możliwości introdukcji ptaków różnego pochodzenia. Od 2009 roku pisklęta (Abel) z Niemiec i Łotwy są wychowywane w dwóch stacjach, gdzie trzymane są w oddzielnych wolierach kilka metrów nad ziemią. Po uzyskaniu zdolności lotu woliery są otwierane, a pisklęta w dalszym ciągu dokarmiane na specjalnej platformie zainstalowanej powyżej. Wszystkie młode są obrączkowane, a część z nich jest również wyposażona w nadajniki satelitarne lub VHF. Dzięki telemetrii satelitarnej wiadomo, iż 2 ptaki pochodzące z Łotwy, które udało się śledzić przez 2 lata, spędziły sezon lęgowy na Ukrainie. Z kolei 2 ptaki pochodzące z naturalnych lęgów par gniazdujących w Niemczech spędziły sezon lęgowy na Białorusi i Litwie.

W latach 2009-2011 odchowano 47 młodych orlików. Na ile skuteczne są metody odchowu drugiego pisklęcia w lęgu orlików pokażą najbliższe lata, kiedy wyhodowane ptaki powinny przystąpić już do lęgów.

Na podstawie posteru: Experience with the Hacking method for support of the Lesser Spotted Eagle (Aquila pomarina) population In Brandenburg (Germany). Meyburg B.-U., Bergmanis U., Graszynski K., Langgemach T., Hinz A., Borner I., Meyburg Ch. & Sommer P. 8th Conference of the European Ornithologists’ Union, Riga 2011